Η τάρτα φράουλας είναι από τα αγαπημένα ανοιξιάτικα γλυκά των κοριτσιών, αλλά και δικό μου. Έτσι όταν βρήκα συνταγή με νηστίσιμη κρέμα βανίλιας, αποφάσισα να την δοκιμάσω και έφτιαξα τη συγκεκριμένη τάρτα. Όμως το αποτέλεσμα δίχασε τις απόψεις.  Κάποιοι ξετρελάθηκαν, κάποιοι απλά την έφαγαν και σε κάποιους άλλους (στον άντρα μου δηλαδή) δεν άρεσε καθόλου. Γούστα είναι αυτά θα μου πείτε. Πιστεύω πάντως πως η αιτία για την διάσταση απόψεων ήταν η γλυκύτητα της κρέμας, γιατί η ζύμη και οι φράουλες είναι πολύ συγκεκριμένες γεύσεις. 
Όλα τα πιτσιρίκια πάντως την τσάκισαν, οπότε αποφάσισα να σας δώσω τη συνταγή, γιατί μου την ζητήσατε πολλοί αυτές τις μέρες. Θα σας πω μόνο ένα δυο τιπς, για να πετύχετε το καλύτερο δυνατό αποτέλεσμα. 
Πάμε να δούμε πώς την φτιάχνουμε!
Υλικά
– για τη ζύμη 
3 φλυτζάνια αλεύρι για όλες τις χρήσεις
2/3 φλ. αραβοσιτέλαιο 
1,5 κουτ. σούπας ζάχαρη
7 κουτ. σούπας κρύο νερό
– για την κρέμα 
1 λίτρο γάλα σόγιας 
5 βανίλιες σε σκόνη
3 ή 4 κουτ. σούπας ζάχαρη
8 κουτ. σούπας κορν φλάουρ 
– για το γαρνίρισμα 
600 γρ. φράουλες κομμένες
ζάχαρη άχνη
Εκτέλεση
Ετοιμάζουμε πρώτα την ζύμη. 
Βάζουμε τον φούρνο να προθερμανθεί στους 180 βαθμούς αέρα. 
Ανακατεύουμε το αλεύρι με το αραβοσιτέλαιο και τη ζάχαρη και στη συνέχεια ρίχνουμε το νερό. Πλάθουμε να γίνει μια μαλακή ζύμη. 
Βουτυρώνουμε την ταρτιέρα και απλώνουμε ομοιόμορφα  μέσα την ζύμη, καλύπτοντας και τα τοιχώματα. 
Με ένα πηρούνι τρυπάμε τον πάτο της ζύμης σε διάφορα σημεία. Καλύπτουμε με αλουμινόχαρτο ή με λαδόκολλα και από πάνω ρίχνουμε ξερά φασόλια, για να μείνει στη θέση της η λαδόκολλα και να μην φουσκώνει ο πάτος της τάρτας. Ψήνουμε στο φούρνο για 10-12 λεπτά σκεπασμένο. Αφαιρούμε τα φασόλια και το αλουμινόχαρτο και στη συνέχεια ψήνουμε ξεσκέπαστη  άλλα 15 λεπτά περίπου, μέχρι να ροδίσει. 
Στο μεταξύ ετοιμάζουμε και την κρέμα. 
Βάζουμε στην κατσαρόλα το γάλα σόγιας με την ζάχαρη, τη βανίλια και το κορν φλάουρ. 
Όταν αρχίσει να ζεσταίνεται ανακατεύουμε διαρκώς με το σύρμα, μέχρι να βράσει. Χαμηλώνουμε λίγο την ένταση της φωτιάς και συνεχίζουμε να ανακατεύουμε, μέχρι να δούμε ότι η κρέμα έχει αρχίσει να πήζει. Χρειάζονται περίπου 4 λεπτά , από τη στιγμή που θα αρχίσει να βράζει. 
Κατεβάζουμε την κατσαρόλα από το μάτι της κουζίνας και αφήνουμε να έρθει σε θερμοκρασία δωματίου. 
Θα δείτε πως όσο κρυώνει η κρέμα, γίνεται ακόμα πιο πηχτή. Αν δείτε ότι κάνει κρούστα από πάνω, ανακατέψτε λίγο με το σύρμα, για να μην σβολιάσει. 
Αφού έχουν κρυώσει και η ζύμη και η κρέμα, ρίχνουμε την κρέμα μέσα στην ψημένη ζύμη και βάζουμε στο ψυγείο να παγώσει, ιδανικά από το προηγούμενο βράδυ. Αν έχετε δοχείο για τούρτες με καπάκι, βάλτε εκεί μέσα στην τάρτα, διαφορετικά, σκεπάστε καλά την ταρτιέρα με διαφανή μεμβράνη για φαγητά. Στο ψυγείο πρέπει να μπει σκεπασμένη. 
Μια ώρα πριν  σερβίρετε την τάρτα, πλένετε καλά τις φράουλες, τις κόβετε και γαρνίρετε πάνω στην κρέμα. 
Λίγο πριν σερβίρετε πασπαλίζετε με άχνη ζάχαρη , αν θέλετε. 
extra tips
-Στη ζύμη χρησιμοποιήστε μόνο αραβοσιτέλαιο και όχι ελαιόλαδο ή άλλο φυτικό έλαιο, γιατί αλλοιώνεται η γεύση.
– Όταν βγάλετε το αλουμινόχαρτο και τα φασόλια, αν έχει φουσκώσει πολύ η ζύμη, πιέστε ελαφρά με ένα κουτάλι και κάντε ξανά τις τρύπες με το πηρούνι.
– Όσο βράζει η κρέμα, δοκιμάστε λίγη με ένα κουταλάκι, για να δείτε αν σας ικανοποιεί η γεύση. Μπορεί να την θέλετε παραπάνω γλυκειά.
Έτοιμη! 
Για το τέλος άφησα την προσωπική μου γνώμη, μιας κι εμένα μου άρεσε πολύ και δεν με πείραξε καθόλου, μιας και έχω πολύ μεγάλο πρόβλημα με  το στομάχι μου τους τελευταίους μήνες. Δροσερό και ελαφρύ, ό,τι πρέπει για επιδόρπιο μετά το φαγητό. Ιδανική για τη νηστεία , αλλά και για όσους δεν μπορούν να φάνε γαλακτομικά. 
Αν τη δοκιμάσετε , θα χαρώ να μου πείτε τη γνώμη σας!
Υ.Γ. Η αρχική συνταγή για την κρέμα είναι από το βιβλίο της Μαριάννας Ευθυμίου – Γλάρου «Νηστίσιμα και σαρακοστιανά» , που κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Εν Πλω. Τροποποίησα τη δοσολογία (έκανα περισσότερη, γιατί δεν έφτανε για την ταρτιέρα που είχα εγώ) και επίσης πρόσθεσα επιπλέον ζάχαρη. Η συνταγή της ζύμης είναι και αυτή τροποποιημένη, με αρχική συνταγή από το βιβλίο της Μ.Κοκκίνου και Γ.Κοφινά «Σαρακοστιανά». Αν απορείτε, ποτέ δεν κάνω τις συνταγές ολόιδιες με τις αρχικές, γιατί μου αρέσει να τις πειράζω και  να δοκιμάζω καινούργια πράγματα. 

Σχολιάστε το άρθρο

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *